۲. آهن نرم (Wrought Iron)

آهن نرم که به‌طور سنتی در صنایع دستی و تولید ابزارآلات کاربرد دارد، دارای مقدار کمی کربن است. ویژگی اصلی این نوع آهن انعطاف‌پذیری بالا و توانایی شکل‌دهی فوق‌العاده آن است.

به همین دلیل از آن برای ساخت ابزارهایی مانند انبر، آچار، نرده‌ها و دروازه‌های آهنی استفاده می‌شود. آهن نرم در برابر خوردگی مقاومت خوبی دارد و در شرایط خاص می‌تواند برای تولید ابزارآلات دقیق‌تر نیز به کار رود.

۳. چدن (Cast Iron)

چدن یکی از انواع پرکاربرد آهن در صنایع مختلف است که به‌خصوص در تولید قطعات سنگین و ابزارآلات صنعتی بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. چدن خود دارای دسته‌بندی‌های مهمی است:

• چدن خاکستری: به‌دلیل ساختار گرافیتی، از ویژگی‌هایی همچون جذب لرزش و تحمل فشار برخوردار است (کاربرد در موتور ماشین و تجهیزات صنعتی).
• چدن سفید: به‌دلیل سختی و استحکام بالا در شرایطی که نیاز به مقاومت در برابر سایش و فشار شدید است، کاربرد دارد.
• چدن نشکن: استحکام بسیار بالاتری داشته و برای ساخت ابزارهایی که مداوم تحت فشارند (مانند قالب‌ها و قطعات صنایع سنگین) به کار می‌رود.

۴. فولاد (Steel)

فولاد مهم‌ترین و پرکاربردترین آلیاژ آهن است که با افزودن مقادیر کنترل‌شده کربن و عناصر آلیاژی ساخته می‌شود و به چند دسته اصلی تقسیم می‌گردد:

• فولاد کربنی: دسته‌بندی بر اساس درصد کربن؛ ایده‌آل برای ساخت چکش‌ها و اره‌های صنعتی.
• فولاد ضد زنگ (استنلس استیل): دارای درصد بالای کروم، مقاوم در برابر زنگ‌زدگی (مناسب ابزار پزشکی و دقیق).
• فولاد آلیاژی: حاوی منگنز، نیکل و کروم جهت افزایش سختی فوق‌العاده برای ابزارهای سنگین.